René Magritte: verhullende beelden

29/11/2016

show_action_1._Visuel_Magritte.jpg

Ik heb enkele jaren aan het Lago Maggiore in Italië gewoond. Mijn huis lag direct aan het meer. Op een dag was mijn zus op bezoek met haar man en twee dochtertjes van zeven en negen. We zaten gezellig buiten te eten toen we ineens merkten dat een grote moederzwaan met haar kleintjes onze tuin was binnengekomen en afstevende op de rijkelijk gedekte tafel waar we aanzaten. We schrokken en zochten naar een manier om de zwanenfamilie te verjagen. Eerst probeerden we ze te verleiden door kleine stukjes brood naar ze te gooien om ze zo terug richting het meer te lokken. Maar de zwanen stortten zich zo driftig op de hompjes brood dat we ons rennend terug in veiligheid moesten brengen. Toen nam mijn schoonbroer de zaak in handen: driftig voor zich uit zwaaiend met een opengevouwen weliswaar kapotte paraplu sloop hij achter de zwanen aan om ze te verjagen. Het plan lukte. De twee jonge meisjes hadden het hele schouwspel met angst en spanning gevolgd, nu eens kreten slaande van angst dan van het lachen. Meteen na dit voorval wilden de meisjes de heldhaftige daad van hun vader vastleggen. De jongste greep naar haar stiften en maakte een grote tekening. De oudste nam potlood en papier en schreef in een adem alles neer. Het was frappant, want het zijn precies de twee manieren waarop de werkelijkheid weergegeven kan worden: met woord of beeld. Twee versies van dezelfde waarheid.

Schilder Magritte doet precies hetzelfde. Zijn doeken bevatten vaak beelden én woorden, alleen passen de twee niet bij elkaar. Soms spreken ze elkaar tegen, soms is de tekst juist en dan lijkt hij overbodig. Magritte brengt de kijker voortdurend in verwarring. Hij schildert een pijp. Wij zien een pijp. Maar onder de pijp schrijft hij dat het geen pijp is. Wat is het dan? “Aha”, denkt de kijker. Het is geen pijp omdat het geen echte pijp is. Maar dat is niet alles wat Magritte wil zeggen. Is het wel een pijp? Magritte verwart de kijker, met de bedoeling hem te leren niets voor automatisch aan te nemen. Hij schildert de zon bij donkere nacht en noemt het schilderij ‘Het rijk der lichten’. Hij schildert een giraf die aan het baden is in een glas. Het doek krijgt de naam: Un bain de crystal. Waar is de giraf, die de hoofdfiguur is in het schilderij? Eigenlijk doet Magritte maar wat, lijkt het, gewoon om de kijker een beetje aan het nadenken te zetten.

De voorwerpen op de doeken van Magritte doen vaak denken aan de tekeningen van de letterplank die vroeger gebruikt werd om jonge kindertjes te leren lezen en schrijven. Je kan je gewoon niet vergissen, in wat je ziet. Zo duidelijk is het beeld. En toch, het lijkt alsof de duivel met het bord heeft gespeeld en de woorden van plaats heeft verwisseld. Woord en beeld komen niet meer overeen. Niets is wat het lijkt. Magritte leert ons dat woord en beeld maar een eerste poging zijn om de werkelijkheid te doorgronden. De magie van het leven overstijgt woorden en beelden. Wij, de mens, zoeken voortdurend naar de zin van het leven, maar achter elke zekerheid die we vinden, verbergt zich een nieuwe onzekerheid, die dan weer ontrafeld moet worden. In bijna elk schilderij vinden we dit ‘zoek en vind’ thema terug, bijvoorbeeld bij de half opengeschoven gordijnen, half opengesneden lichamen. Misschien moeten we de rede, de logica, weglaten om het mysterie van het leven te ontrafelen. Alles op losse poten zetten, de wereld op zijn kop zetten. Of de wereld bekijken door de ogen van een kind, dat zich geen vragen stelt, maar alles accepteert zoals het is. Margritte geeft soms een hint, maar zeker niet de oplossing. Die moet iedereen er voor zichzelf uithalen. Of niet. De schilderijen verhullen: ze maken je nieuwsgierig, maar verraden tegelijkertijd weinig.

IMG_0234.PNG.jpg

Je zou kunnen argumenteren dat de wereld naast in woord en beeld ook beschreven kan worden aan de hand van wiskunde. Magritte heeft dit zeker ook beseft, want op één van zijn schilderijen vinden we oude op elkaar gestapelde stenen, als van een ruïne, een oude samenleving, met getallen op de stenen gebeiteld. Wat de getallen betekenen weet ik niet en ik ga me er ook niet in verdiepen, maar mijn geboortedatum stond erbij. Dat vond ik wel aardig. Misschien, denk ik, was mijn geboorte gewoon de enige reden voor mijn bestaan en moet ik het niet verder zoeken en met die vredige gedachte sluit ik de tentoonstelling af.

De tentoonstelling Magritte, La trahison des images, is te zien in het Centre Pompidou en kan nog bezocht worden tot 23 januari 2017.

 


Helmut Newton: een prachtige fototentoonstelling voor iedereen, niet enkel voor fans

19/04/2012
Helmut Newton - Grand Palais - Parijs

Helmut Newton - Grand Palais - Parijs

“Als ik moet fotograferen, dan praat ik tegen mezelf zoals je dat met een hond doet. Rustig jongen, rustig aan,” zegt Helmut Newton in een kortfilmpje over zijn werkmethode. Op deze manier concentreert hij zich en dat deze kalmerende woorden hun uitwerking niet missen, dat is zeker. Deze fotograaf van Duitste origine, die in 2004 overleed, heeft jarenlang aan de top gestaan van de modefotografie.

Helmut Newton heeft veel in Frankrijk gewerkt, onder meer voor de modebladen Vogue en Elle. Maar de foto’s die hij maakte, waren veel meer dan stijlvolle modefoto’s. Zelf legt hij zijn succes als volgt uit: “Een modefoto moet over vanalles gaan, behalve over mode. De foto moet iets uitdrukken, een sfeer oproepen, mysterieus zijn en dat het over mode gaat, is bijzaak.” Zijn foto’s liggen ergens tussen kunst- en modefotografie en erotiek in.

Kenmerkend voor de foto’s van Helmut Newton zijn de sterke, zelfverzekerde vrouwen in uitdagende houdingen. Hoge hakken waren zijn handelsmerk. Hij wist perfect begrippen als glamour en westerse weelde in beeld te vatten. Alles zit hem in de details. Newton nam per fotoshoot heel weinig foto’s en hij maakte ook weinig gebruik van technische snufjes. Alles moest in één keer gebeuren, snel en efficiënt, om de betovering van die ene seconde waarin een pose perfect is, niet te doorbreken.

Een uitgebreide tentoonstelling met meer dan 200 foto’s van Helmut Newton, waaronder een groot deel zwart/wit. Een absolute aanrader.

Wie geen tijd heeft de tentoonstelling in Parijs te zien, kan Newton aan het werk zien, in de DVD Helmut Newton – Frames From The Edge. In 1988 bezocht Adrian Maben de sterfotograaf in zijn woonplaats Monte Carlo en begeleidde hem bij fotosessies in Los Angeles, Berlijn en Parijs. Tijdens deze ontmoetingen kreeg hij een uniek beeld van zijn privéleven en werk. Sterren als Karl Lagerfeld en Catherine Deneuve vertellen uitvoerig over hoe het was om te werken met deze sterfotograaf.

Praktische informatie
Helmut Newton (tot 17 juni 2012)
Grand Palais
Open: dagelijks, behalve dinsdag, van 10u tot 22u. Dicht op 1 mei. Omwille van het grote succes is de tentoonstelling ook ’s avonds open op 24 april tot 22u en op 19 mei tot middernacht (nuits des musées)
Ingang: 11 Euro

Grand Palais: het dierenrijk gezien door het oog van schilders

19/04/2012
Beauté Animale

Beauté Animale

Wordt het Grand Palais in Parijs omgebouwd tot een dierentuin? Nee, maar tot 16 juli 2012 loopt hier wel een tentoonstelling rond het thema “Dierlijke schoonheid” met meer dan 120 schilderijen waarop dieren afgebeeld staan. Van de renaissanceschilder Dürer tot de hedendaagse Jef Koons, van het kleinste insect tot de koning van het dierenrijk, de leeuw, van puur anatomische tekeningen tot de meest fabelachtige dieren… het is er allemaal te zien.

Het is vooral de hoeveelheid schilderijen die indruk maakt. De indeling, die men geprobeerd heeft aan te brengen, is niet erg relevant en blijft niet hangen. Maar het is boeiend de verscheidenheid in de pluimages, vachten en vormen te zien die we bij de dieren aantreffen en de talenten van de schilders om deze schitteringen weer te geven.

Een mooie tentoonstelling en heel geschikt voor kinderen. In een eeuw die gedomineerd wordt door binaire computers, is het leuk om nog eens stil te staan bij de rijkdom die de natuur ons biedt.

De pad van Pablo Picasso (1949)

De pad van Pablo Picasso (1949)

Praktische info

Beauté Animale (tot 16 juli 2012)
Grand Palais
Dagelijks open, behalve dinsdags, van 10u tot 20u, woensdag tot 22u
Ingang: 12 Euro (gratis voor kinderen onder de 13 jaar)

Twee tentoonstelling in Parijs “Matisse: paren en series” en “Degas en het naakt”

18/04/2012

In Parijs lopen twee tentoonstellingen, die niet alleen kunstwerken willen tonen, maar tegelijk proberen duidelijk te maken hoe een kunstenaar te werk gaat en hoe een kunstwerk ontstaat. De ene tentoonstelling is “Matisse, Paren en reeksen” in Centre Pompidou en de andere is “Degas en het naakt” in Musée d’Orsay.

Matisse: paren en series

Matisse: paren en series

Bij Matisse geeft men inzicht in het creatieve proces door schilderijen per paar of in serie te hangen: de schilder begon vaak met snel een schilderij te maken rond een bepaald onderwerp. In een tweede fase nam hij een detail uit dat schilderij om zich dan daarop te concentreren en aldus ontstond het echte meesterwerk. In deze tentoonstelling worden de twee schilderijen naast elkaar geplaatst, zodat je je als bezoeker kan inleven in het creatieve proces van de schilder. Je zou het kunnen vergelijken met een fotograaf, die na het maken van zijn foto, een klein detail uitvergroot en hiermee aan de slag gaat om het te optimaliseren. Het schijnt een methode te zijn geweest, die Matisse nauw aan het hart lag. Maar de gewone bezoeker moet soms lang zoeken, om precies te begrijpen wat er bedoeld wordt. Heel veel logica zit er in deze manier van werken niet, alleen dat je ziet dat Matisse vaak eenzelfde onderwerp vanuit verschillende standpunten benaderde.

–> een kleine tentoonstelling met enkele mooie schilderijen, waaronder het beroemde schilderij met de goudvissen, maar verder eerder onbekendere werken van Matisse. Voor liefhebbers van het kleurrijke palet van Matisse.

Matisse, paires et series, tot 18 juni 2012
Centre Pompidou
Open: woensdag van 11u tot 21u, donderdag tot maandag van 11u tot 23u, dinsdag gesloten. Eveneens gesloten op 1 mei.
Ingang: 12 Euro
 
Degas en het naakt

Degas en het naakt

In het Musée d’Orsay is het de beurt aan Degas (1834-1917). Ook hier geen volledige overzichtstentoonstelling, maar een vergrootglas op alle naakttekeningen en schilderijen van Degas. We zien achtereenvolgens hoe het naakt in zijn werk evolueert: aanvankelijk beïnvloed door de klassieke schilders, schildert hij naakten in een historische of mythische context. Dan verplaatst hij zijn aandacht naar meer realistische taferelen, bij voorkeur bordelen. Wat opvalt, is dat hij slechts zelden de man in de scene betrekt. Eerder beeldt hij de vrouw af in een boudoir, wachtend op klanten of bij het bidet, teken dat het bezoek van de klant voorbij is. Als het ritueel van het wassen in deze periode al een terugkerend thema is, wordt het later bijna zijn exclusief favoriete onderwerp. De schilderijen hebben dan geen erotische connotatie meer, maar laten badende vrouwen zien, die zich met gratie en toewijding aan deze handeling overgeven. Opvallend is dat zijn vrouwen geen expressie hebben, vaak zien we enkel de rug. Het gaat om het baden op zich, niet om de emotie. Alsof de reiniging een heel speciale betekenis had voor Degas. Al die vrouwen die hij schilderde, maar niet een vrouw die hem ooit kon verleiden…in zijn hele leven is geen spoor van een amoureus avontuurtje bekend.

–> Een grote tentoonstelling – schetsen, pasteltekeningen, mono-lithos en schilderijen, het thema wordt heel goed uitgewerkt en de begeleidende teksten zijn voor een keer bijzonder duidelijk en niet te lang! De uitleg wordt gegeven in het Frans, Engels en Italiaans. Een aanrader.

Degas et le nu (tot 1 juli 2012)
Musée d’Orsay
Open van 9u30 tot 18u op dinsdag, woensdag, vrijdag en zaterdag, van 9u30 tot 21u45 op donderdag, maandag gesloten, eveneens gesloten op 1 mei.
Ingang: 12 Euro

De mooiste exposities van het najaar 2011 in Parijs

21/09/2011

September 2011

1. Maya’s, collectie van Guatemala (tot 2 oktober 2011)
Aan de hand van 160 objecten wordt inzicht gegeven in de hoge beschaving van de Maya’s, bij wijze van spreken de Egyptenaren van de Amerikanen. Veel van de tentoongestelde stukken verlaten voor het eerst Guatemala. 
Musée du Quai Branly, www.quaibranly.fr

2. Rembrandt et zijn leerlingen (tot 2 oktober)
Een 100-tal tekeningen en schetsen van Rembrandt en zijn leerlingen.
Institut Néerlandais, www.institutneerlandais.com

3. Verluchting in de Middeleeuwen en Renaissance (tot 3 oktober 2011)
70 Italiaanse, Franse, Vlaamse en Duitse miniaturen uit de Middeleeuwen en Renaissance, komende van getijdeboeken, historische of literaire werken.
Musée du Louvre, Aile Denon, www.louvre.fr

4. Meubels en Macht (tot 11 december 2011)
Een tentoonstelling rond meubilair en de uitstraling van macht. Een dubbele tentoonstelling: enerzijds een serie oude meubels en tronen. Anderzijds werd aan de twee hedendaagse ontwerpers Andrée Putman en Pierre Paulin gevraagd om een idee te geven hoe een zaal eruit zou zien als hij vandaag ontworpen zou zijn geweest.
Chateau de Versailles, www.chateauversailles.fr

5. Giacometti en de Etrusken (tot 15 januari 2012)
Getracht wordt de invloed van de Etruskische beschaving op de werken van Giacometti aan te tonen aan de hand van een 30-tal werken van Giacometti en een 150 werken uit deze fascinerende Italiaanse beschaving van de negende tot derde eeuw vóór Christus.
Pinacothèque de Paris, www.pinacotheque.com

6. Schoonheid, moraal en wellust in het Engeland van Oscar Wilde (tot 15 januari 2012)
Illustratie van de  hunkering naar schoonheid, zoals die zich in Engeland manifesteerde in de jaren 1860 tot 1901, tijdens het laat Victoriaanse tijdperk. Werken van Dante Gabriel Rossetti, Edward Burne-Jones en William Morris, James McNeill Whistler, Oscar Wilde en Aubrey Beardsley rond verschillende domeinen, zoals schilderkunst, fotografie, binnenhuisdecoratie, kleding en literatuur.
Musée d’Orsay, www.musee-orsay.fr

7. Over speelgoed en mensen (tot 23 januari 2012)
Een kleine 1.000 speelgoedjes, van alle tijden, te beginnen bij de Grieken tot de laatste speelgoedjes uit Toy Story. De tentoonstelling is opgezet door Pierrick Sorin, die video met de tentoongestelde stukken combineert.
Grand Palais, www.rmn.fr

8. Edvard Munch, het moderne oog (vanaf 21 september 2011 tot 9 januari 2012)
Aan de hand van 60 schilderijen, 30 werken op papier,50 foto’s en filmpjes brengt het Centre Pompidou een tentoonstelling over de Noorse schilder Edvard Munch, die veel veelzijdiger en moderner was dan tot nog toe gedacht werd. Er wordt niet vermeld of zijn bekendste schilderij, “De schreeuw”, deel uitmaakt van de tentoonstelling.
Centre Pompidou,  www.centrepompidou.fr

9. Pompeï – Een Levenskunst (vanaf 21 september 2011 tot 12 februari 2012)
Aan de hand van 200 werken uit Pompeï wordt het raffinement in het dagelijks leven in de hoogdagen van het Romeinse Rijk geïllustreerd. Achtereenvolgens doorloopt men de verschillende kamers van een villa uit Pompeï, van het atrium (de woonkamer) tot het balnearium (privé-baden), passerend langs de rustzaal, het triclinium.
Musée Maillol, www.museemaillol.com

10. Fra Angelico en de Meesters van het licht (vanaf 23 september 2011 tot 16 januari 2012)
Tentoonstelling over het ontstaan van de renaissance: 25 schilderijen van de Florentijnse schilder Fra Angelico (1387-1455) worden tentoongesteld, samen met even zo veel schilderijen van belangrijke tijdgenoten, zoals Paolo Uccello, Filippo Lippi, Lorenzo Monaco en Masolino.
Musée Jacquemart-André, www.musée-jaquemart-andre.com

Oktober 2011

1. Edvard Munch, het moderne oog (tot 9 januari 2012)
Aan de hand van 60 schilderijen, 30 werken op papier,50 foto’s en filmpjes brengt het Centre Pompidou een tentoonstelling over de Noorse schilder Edvard Munch, die veel veelzijdiger en moderner was dan tot nog toe gedacht werd. Er wordt niet vermeld of zijn bekendste schilderij, “De schreeuw”, deel uitmaakt van de tentoonstelling.
Centre Pompidou,  www.centrepompidou.fr

2. Giacometti en de Etrusken (tot 15 januari 2012)
Getracht wordt de invloed van de Etruskische beschaving op de werken van Giacometti aan te tonen aan de hand van een 30-tal werken van Giacometti en een 150 werken uit deze fascinerende Italiaanse beschaving van de negende tot derde eeuw vóór Christus.
Pinacothèque de Paris, www.pinacotheque.com

3. Schoonheid, moraal en wellust in het Engeland van Oscar Wilde (tot 15 januari 2012)
Illustratie van de  hunkering naar schoonheid, zoals die zich in Engeland manifesteerde in de jaren 1860 tot 1901, tijdens het laat Victoriaanse tijdperk. Werken van Dante Gabriel Rossetti, Edward Burne-Jones en William Morris, James McNeill Whistler, Oscar Wilde en Aubrey Beardsley rond verschillende domeinen, zoals schilderkunst, fotografie, binnenhuisdecoratie, kleding en literatuur.
Musée d’Orsay, www.musee-orsay.fr

4. Fra Angelico en de Meesters van het licht (tot 16 januari 2012)
Tentoonstelling over het ontstaan van de renaissance: 25 schilderijen van de Florentijnse schilder Fra Angelico (1387-1455) worden tentoongesteld, samen met even zo veel schilderijen van belangrijke tijdgenoten, zoals Paolo Uccello, Filippo Lippi, Lorenzo Monaco en Masolino.
Musée Jacquemart-André,
www.musée-jaquemart-andre.com

5. Over speelgoed en mensen (tot 23 januari 2012)
Een kleine 1.000 speelgoedjes, van alle tijden, te beginnen bij de Grieken tot de laatste speelgoedjes uit Toy Story. De tentoonstelling is opgezet door Pierrick Sorin, die video met de tentoongestelde stukken combineert.
Grand Palais, www.rmn.fr

6. Pompeï – Een Levenskunst (tot 12 februari 2012)
Aan de hand van 200 werken uit Pompeï wordt het raffinement in het dagelijks leven in de hoogdagen van het Romeinse Rijk geïllustreerd. Achtereenvolgens doorloopt men de verschillende kamers van een villa uit Pompeï, van het atrium (de woonkamer) tot het balnearium (privé-baden), passerend langs de rustzaal, het triclinium.
Musée Maillol, www.museemaillol.com

7. Matisse, Cézanne, Picasso… De Familie Stein (vanaf 5 oktober 2011 tot 16 januari 2012)
Begin negentienhonderd arriveerden vier familieleden Stein – het meest bekend is de schrijfster Gertrude Stein – in Parijs en ze werden al gauw één van de grootste verzamelaars van moderne en avant-garde kunst. Deze tentoonstelling vertelt het verhaal van deze bijzondere familie en brengt voor het eerst stukken bij elkaar, die door de verschillende leden verzameld werden.
Grand Palais,
www.rmn.fr

8. Cézanne et Paris (vanaf 12 oktober 2011 tot 26 februari 2012)
80 werken, met onder meer stukken uit het Musée d’Orsay, die de kijk van Cézanne op Parijs weergeven. Hoewel Cézanne bijna de helft van zijn leven in Parijs woonde, was hij niet erg onder de indruk van de stad en hij maakte slechts enkele schilderijen, die Parijs als thema hebben.  Eerder werkte hij binnenshuis en maakte er stillevens en portretten. Een overzichtstentoonstelling.
Musée du Luxembourg, www.museeduluxembourg.fr

9. In het rijk van Alexander de Grote – Het oude Macedonië (vanaf 13 oktober 2011 tot 16 januari 2012)
Een kleine 500 voorwerpen, voor het meest nog nooit getoond in Frankrijk, geven inzicht in de rijke geschiedenis van het oude Macedonië van Alexander de Grote. Met extra aandacht voor de opgravingen van het graf van de vader van Alexander de Grote, Filips II, pas ontdekt in 1977.  
Musée du Louvre, Hall Napoleon, http://www.louvre.fr/

10. Expressionismus & Expressionismi (vanaf 13 oktober 2011 tot 11 maart 2012)
150 werken van de twee Duitse expressionistische kunststromingen “Die Brücke” en “Der Blaue Reiter” begin jaren 1900. Hoewel er veel verschillen zijn, vertonen de werken overeenkomsten als het gaat om de voorkeur voor felle, explosieve kleuren en afwezigheid van perspectief.
Pinacothèque de Paris, www.pinacotheque.com

 

November 2011

1. Edvard Munch, het moderne oog (tot 9 januari 2012)
Aan de hand van 60 schilderijen, 30 werken op papier,50 foto’s en filmpjes brengt het Centre Pompidou een tentoonstelling over de Noorse schilder Edvard Munch, die veel veelzijdiger en moderner was dan tot nog toe gedacht werd. Er wordt niet vermeld of zijn bekendste schilderij, “De schreeuw”, deel uitmaakt van de tentoonstelling.
Centre Pompidou,  www.centrepompidou.fr

2. Giacometti en de Etrusken (tot 15 januari 2012)
Getracht wordt de invloed van de Etruskische beschaving op de werken van Giacometti aan te tonen aan de hand van een 30-tal werken van Giacometti en een 150 werken uit deze fascinerende Italiaanse beschaving van de negende tot derde eeuw vóór Christus.
Pinacothèque de Paris, www.pinacotheque.com

3. Schoonheid, moraal en wellust in het Engeland van Oscar Wilde (tot 15 januari 2012)
Illustratie van de  hunkering naar schoonheid, zoals die zich in Engeland manifesteerde in de jaren 1860 tot 1901, tijdens het laat Victoriaanse tijdperk. Werken van Dante Gabriel Rossetti, Edward Burne-Jones en William Morris, James McNeill Whistler, Oscar Wilde en Aubrey Beardsley rond verschillende domeinen, zoals schilderkunst, fotografie, binnenhuisdecoratie, kleding en literatuur.
Musée d’Orsay, www.musee-orsay.fr

4. Fra Angelico en de Meesters van het licht (tot 16 januari 2012)
Tentoonstelling over het ontstaan van de renaissance: 25 schilderijen van de Florentijnse schilder Fra Angelico (1387-1455) worden tentoongesteld, samen met even zo veel schilderijen van belangrijke tijdgenoten, zoals Paolo Uccello, Filippo Lippi, Lorenzo Monaco en Masolino.
Musée Jacquemart-André, www.musée-jaquemart-andre.com

5. Matisse, Cézanne, Picasso… De Familie Stein (tot 16 januari 2012)
Begin negentienhonderd arriveerden vier familieleden Stein – het meest bekend is de schrijfster Gertrude Stein – in Parijs en ze werden al gauw één van de grootste verzamelaars van moderne en avant-garde kunst. Deze tentoonstelling vertelt het verhaal van deze bijzondere familie en brengt voor het eerst stukken bij elkaar, die door de verschillende leden verzameld werden.
Grand Palais,
www.rmn.fr

6. In het rijk van Alexander de Grote – Het oude Macedonië (tot 16 januari 2012)
Een kleine 500 voorwerpen, voor het meest nog nooit getoond in Frankrijk, geven inzicht in de rijke geschiedenis van het oude Macedonië van Alexander de Grote. Met extra aandacht voor de opgravingen van het graf van de vader van Alexander de Grote, Filips II, pas ontdekt in 1977.  
Musée du Louvre, Hall Napoleon, http://www.louvre.fr/

7. Over speelgoed en mensen (tot 23 januari 2012)
Een kleine 1.000 speelgoedjes, van alle tijden, te beginnen bij de Grieken tot de laatste speelgoedjes uit Toy Story. De tentoonstelling is opgezet door Pierrick Sorin, die video met de tentoongestelde stukken combineert.
Grand Palais, www.rmn.fr

8. Pompeï – Een Levenskunst (tot 12 februari 2012)
Aan de hand van 200 werken uit Pompeï wordt het raffinement in het dagelijks leven in de hoogdagen van het Romeinse Rijk geïllustreerd. Achtereenvolgens doorloopt men de verschillende kamers van een villa uit Pompeï, van het atrium (de woonkamer) tot het balnearium (privé-baden), passerend langs de rustzaal, het triclinium.
Musée Maillol, www.museemaillol.com

9. Cézanne et Paris (tot 26 februari 2012)
80 werken, met onder meer stukken uit het Musée d’Orsay, die de kijk van Cézanne op Parijs weergeven. Hoewel Cézanne bijna de helft van zijn leven in Parijs woonde, was hij niet erg onder de indruk van de stad en hij maakte slechts enkele schilderijen, die Parijs als thema hebben.  Eerder werkte hij binnenshuis en maakte er stillevens en portretten. Een overzichtstentoonstelling.
Musée du Luxembourg, www.museeduluxembourg.fr

10. Expressionismus & Expressionismi (tot 11 maart 2012)
150 werken van de twee Duitse expressionistische kunststromingen “Die Brücke” en “Der Blaue Reiter” begin jaren 1900. Hoewel er veel verschillen zijn, vertonen de werken overeenkomsten als het gaat om de voorkeur voor felle, explosieve kleuren en afwezigheid van perspectief.
Pinacothèque de Paris, www.pinacotheque.com

December 2011

1. Edvard Munch, het moderne oog (tot 9 januari 2012)
Aan de hand van 60 schilderijen, 30 werken op papier,50 foto’s en filmpjes brengt het Centre Pompidou een tentoonstelling over de Noorse schilder Edvard Munch, die veel veelzijdiger en moderner was dan tot nog toe gedacht werd. Er wordt niet vermeld of zijn bekendste schilderij, “De schreeuw”, deel uitmaakt van de tentoonstelling.
Centre Pompidou,  www.centrepompidou.fr

2. Giacometti en de Etrusken (tot 15 januari 2012)
Getracht wordt de invloed van de Etruskische beschaving op de werken van Giacometti aan te tonen aan de hand van een 30-tal werken van Giacometti en een 150 werken uit deze fascinerende Italiaanse beschaving van de negende tot derde eeuw vóór Christus.
Pinacothèque de Paris, www.pinacotheque.com

3. Schoonheid, moraal en wellust in het Engeland van Oscar Wilde (tot 15 januari 2012)
Illustratie van de  hunkering naar schoonheid, zoals die zich in Engeland manifesteerde in de jaren 1860 tot 1901, tijdens het laat Victoriaanse tijdperk. Werken van Dante Gabriel Rossetti, Edward Burne-Jones en William Morris, James McNeill Whistler, Oscar Wilde en Aubrey Beardsley rond verschillende domeinen, zoals schilderkunst, fotografie, binnenhuisdecoratie, kleding en literatuur.
Musée d’Orsay, www.musee-orsay.fr

4. Fra Angelico en de Meesters van het licht (tot 16 januari 2012)
Tentoonstelling over het ontstaan van de renaissance: 25 schilderijen van de Florentijnse schilder Fra Angelico (1387-1455) worden tentoongesteld, samen met even zo veel schilderijen van belangrijke tijdgenoten, zoals Paolo Uccello, Filippo Lippi, Lorenzo Monaco en Masolino.
Musée Jacquemart-André,
www.musée-jaquemart-andre.com

5. Matisse, Cézanne, Picasso… De Familie Stein (tot 16 januari 2012)
Begin negentienhonderd arriveerden vier familieleden Stein – het meest bekend is de schrijfster Gertrude Stein – in Parijs en ze werden al gauw één van de grootste verzamelaars van moderne en avant-garde kunst. Deze tentoonstelling vertelt het verhaal van deze bijzondere familie en brengt voor het eerst stukken bij elkaar, die door de verschillende leden verzameld werden.
Grand Palais,
www.rmn.fr

6. In het rijk van Alexander de Grote – Het oude Macedonië (tot 16 januari 2012)
Een kleine 500 voorwerpen, voor het meest nog nooit getoond in Frankrijk, geven inzicht in de rijke geschiedenis van het oude Macedonië van Alexander de Grote. Met extra aandacht voor de opgravingen van het graf van de vader van Alexander de Grote, Filips II, pas ontdekt in 1977.  
Musée du Louvre, Hall Napoleon, http://www.louvre.fr/

7. Over speelgoed en mensen (tot 23 januari 2012)
Een kleine 1.000 speelgoedjes, van alle tijden, te beginnen bij de Grieken tot de laatste speelgoedjes uit Toy Story. De tentoonstelling is opgezet door Pierrick Sorin, die video met de tentoongestelde stukken combineert.
Grand Palais, www.rmn.fr

8. Pompeï – Een Levenskunst (tot 12 februari 2012)
Aan de hand van 200 werken uit Pompeï wordt het raffinement in het dagelijks leven in de hoogdagen van het Romeinse Rijk geïllustreerd. Achtereenvolgens doorloopt men de verschillende kamers van een villa uit Pompeï, van het atrium (de woonkamer) tot het balnearium (privé-baden), passerend langs de rustzaal, het triclinium.
Musée Maillol, www.museemaillol.com

9. Cézanne et Paris (tot 26 februari 2012)
80 werken, met onder meer stukken uit het Musée d’Orsay, die de kijk van Cézanne op Parijs weergeven. Hoewel Cézanne bijna de helft van zijn leven in Parijs woonde, was hij niet erg onder de indruk van de stad en hij maakte slechts enkele schilderijen, die Parijs als thema hebben.  Eerder werkte hij binnenshuis en maakte er stillevens en portretten. Een overzichtstentoonstelling.
Musée du Luxembourg, www.museeduluxembourg.fr

10. Expressionismus & Expressionismi (tot 11 maart 2012)
150 werken van de twee Duitse expressionistische kunststromingen “Die Brücke” en “Der Blaue Reiter” begin jaren 1900. Hoewel er veel verschillen zijn, vertonen de werken overeenkomsten als het gaat om de voorkeur voor felle, explosieve kleuren en afwezigheid van perspectief.
Pinacothèque de Paris, www.pinacotheque.com


Gelezen op Frankrijk Blog: Het oude Parijs door de ogen van Eugène Atget

16/09/2011

In het Nederlands Fotomuseum worden binnenkort ruim tweehonderd foto’s van de Franse fotograaf Eugène Atget (1857 – 1927) tentoongesteld. De internationaal reizende expositie Vieux Paris is van 24 september 2011 tot 8 januari 2012 te zien in het museum in Rotterdam. Lees het hele artikel op de Frankrijk Blog:  http://frankrijk.blog.nl/kunst-en-cultuur/2011/08/29/het-oude-parijs-door-de-ogen-van-eugene-atget.


Madame Grès en Emile-Antoine Bourdelle: een huwelijk van over het graf

20/07/2011

Emile-Antoine Bourdelle (1861-1929) was leerling van Auguste Rodin en leermeester van Alberto Giacometti. Toch klinkt zijn naam ons minder bekend in de oren, want – zoals zo vaak – heeft genialiteit ook hier een generatie overgeslagen.  Of zou men moeten zeggen, dat in het bijzijn van twee zo grote namen, Bourdelle zich al gelukkig mag prijzen met een plaats in hun schaduw.

Een deel van de werken van Bourdelle, die zich kenmerken door pathos en monumentale kracht, is te zien in het Musée de Bourdelle dat bestaat uit Bourdelle’s woonhuis, zijn atelier en de tuin. Hij heeft er van 1884 tot 1929 gewoond en gewerkt. Het museum behoort tot de kleinere musea van Parijs en heeft een heel persoonlijke uitstraling.

Als jong meisje droomde de Franse Germaine Krebs (1903-1993) van een leven als beeldhouwster, maar haar ouders vonden dat ongepast voor een vrouw. Uiteindelijk zou Germaine kiezen voor een carrière in de modewereld, een keuze die ze niet betreurde.  “Voor mij is werken met stof of steen hetzelfde”, zou ze later zeggen.

Het modemuseum van Parijs, Galliani, is momenteel gesloten, maar wilde toch een tentoonstelling aan deze dame wijden, die meer bekend is onder haar couturièrenaam Madame Grès. Omwille van de passie van Germaine voor de beeldhouwkunst, leek het museum van Emile-Antoine Bourdelle een geschikte plaats.

Een leek zou deze combinatie van beeldhouwwerken en mode niet maken. Maar het is geen verkeerde keuze, want je voelt verwantschap tussen deze twee zielen, die elkaar misschien niet tijdens hun leven hebben liefgehad, maar dat nu in zekere zin wel doen. De combinatie slaat aan. Alletwee geloofden ze dat het creatieproces niet louter een kwestie is van inspiratie, maar vooral van hard en lang werken. Het eindeloze geduld waarmee beiden te werk gingen, de passie voor hun vak, lijkt nog in de lucht te hangen.

De overzichtstentoonstelling bevat maar liefst 80 ontwerpen, 100 schetsen, 50 originele foto’s van onder andere Richard Avedon en Guy Bourdin en vele Griekse sculpturen, Madame Grès’ ultieme inspiratiebron! Een terugkerend patroon in de ontwerpen van Madame Grès is een bepaalde techniek van het draperen van de stof, plissé genoemd. De jurken die ze ontwierp, hebben allemaal één en dezelfde constante: ze zijn even glamarous, elegant en geraffineerd als het mooiste juweel!

Paloma PicassoOm je een idee te geven van de precisie waarmee Madame Grès haar ontwerpen maakte, is hier een uittreksel uit een boekje dat ze bijhield en waarin ze met potlood – zoals een slager de bestellingen opneemt- de maten van haar klanten noteerde tot in het kleinste detail. Ik heb de maten van Paloma Picasso overgeschreven bij wijze van voorbeeld.

Mars-1984
Mlle Paloma Picasso

62-79-89-84-93-35-42-53-106
39-106.22.54.77.26.22.23.15
Carrure devant-32 Dos-35 écart sein -20-

De corresponderende maten voor: 
Omtrek taille, omtrek borst onder, omtrek borst, omtrek kleine heupen, omtrek grote heupen, breedte jurk – rug, breedte schouders, lengte armen (van de nek tot de elleboogholte), lengte armen (van de nek tot de pols), omtrek armen, omtrek onderarm, omtrek pols,…   

De tentoonstelling is verlengd en loopt nog tot 28 augustus 2011. Enkele mooie foto’s zijn te zien op volgende website: >>>

Praktische informatie

Titel: Madame Grès,  ‘La couture à l’oeuvre’
Waar: Musée de Bourdelle, 16, rue Antoine Bourdelle, 75015 Paris
Wanneer: dagelijks van dinsdag tot zondag, van 10u tot 18u (uitgezonderd officiële feestdagen)
Prijs: 7 Euro
Bereikbaarheid: Métro: Montparnasse – Bienvenüe / Falguière / Bus : n° 28, 48, 58, 88, 89, 91, 92, 94, 95, 96
Station vélib : 26 avenue du Maine
Meer info: www.bourdelle.paris.fr