Quick Guide

Verkiezingdatum

(laatste update: 30 november 2016)

Op 23 april 2017 hebben de verkiezingen plaats voor de volgende president van Frankrijk, voor een periode van vijf jaar. Gewoonlijk zijn twee stemrondes nodig om de uiteindelijke verkiezingswinnaar te kunnen uitroepen. Als geen enkele kandidaat de absolute meerderheid haalt bij de eerste stemronde, wordt veertien dagen later een tweede stemronde gehouden waarbij enkel nog gekozen kan worden tussen de twee kandidaten die de meeste stemmen hebben gehaald bij de eerste ronde. Deze tweede stemronde is gepland voor 7 mei 2017.

Politieke klimaat

De Franse verkiezingen 2017 spelen zich af tegen een complexe en geagiteerde achtergrond. De problemen waar Frankrijk voor staat zijn groot en lijken van alle kanten te komen: verlenging van de noodtoestand naar aanleiding van de terroristische aanslagen in Frankrijk, de internationale instabiliteit, de flux van immigranten in Europa uit landen in oorlog, de economische crisis, sociale onlusten, hoge werkloosheid. Maar ook een gebrek aan vertrouwen in de huidige politieke klasse, een president (François Hollande) met de laagste populariteit ooit gemeten, de angst voor de overwinning door een populistische partij, verscheurende ruzies binnen de traditionele partijen,… Het vertrouwen in de klassieke politici is weg en er moet verandering komen, daar is iedereen het over eens. Alleen is de richting die het nieuwe Frankrijk moet inslaan, één groot vraagteken. Duidelijk is dat de traditionele tegenstelling Rechts/Links geen indeling meer is die de realiteit weergeeft. Eerder krijgen we te maken met een tegenstelling tussen de gematigden (Rechts/Links) en de radicalen (Extreem rechts/Extreem links). Hoe groter de ontevredenheid onder de burgers, hoe groter de kans dat de radicale visies het zullen halen. Dit fenomeen is al vastgesteld bij de Brexit- en Trump-stemmers. De huidige malaise vertaalt zich in een bijzonder groot aantal kandidaten, bijna zeventig, om president te worden. Velen reeds bekend, maar er zitten ook enkele verrassende nieuwe namen bij, soms verfrissend, soms verbijsterend.

De kandidaten

Bijna zeventig kandidaten zijn in de running of hebben kenbaar gemaakt hun kandidatuur te willen indienen om president van Frankrijk te worden (situatie op 30 november 2016). Om door de bomen het bos te zien, kunnen ze opgedeeld worden in zes groepen:

  1. Parti socialiste en co (18 kandidaten)
  2. Les Républicains en co (1 kandidaat)
  3. Front national (1 kandidaat)
  4. La France insoumise (1 kandidaat)
  5. En marche! (1 kandidaat)
  6. MoDem (1 kandidaat)
  7. EELV (1 kandidaat)
  8. Overigen (43 kandidaten)
  1. Parti socialiste en co

De socialistische partij organiseert in januari 2017 (22e en 29e) voorverkiezingen met als doel met één verkiesbare kandidaat op te komen bij de definitieve presidentsverkiezingen. Naast leden van de Parti socialiste kunnen ook leden van de Belle Alliance populaire meedoen (een groep van enkele kleine partijen, zoals de Parti radical de gauche en ecologisten die zich achter de huidige socialistische regering scharen).

Sommige politici hebben zich al formeel kandidaat gesteld voor deze voorverkiezing die  Primaire présidentielle socialiste francaise de 2017 wordt genoemd. Arnaud Montebourg bv. heeft al aangegeven dat hij zich kandidaat stelt. De andere namen, 8 in totaal, zijn redelijk onbekend. Daarnaast zou François Hollande zich kunnen herkandidateren, maar dat is nog niet zeker. Indien hij zich geen kandidaat stelt – zijn populariteit is de afgelopen vier jaar gedaald naar minder dan 10% -, zal Manuel Valls zich kandidaat stellen en hij wordt beschouwd als de beste opvolger van Hollande. Verder zijn er nog 7 personen die een kandidatuurstelling overwegen. Arnaud Montebourg vertegenwoordigt de linkerzijde van links, terwijl Manuel Valls eerder aan de rechterkant van de PS zit. Francois Hollande zwalpt op en neer, nu eens naar links, dan weer naar rechts.

Te onthouden: Arnaud Montebourg, François Hollande, Manuel Valls

2. Les Républicains en co

Les Républicains zijn de oude UMP, de politieke partij van Nicolas Sarkozy. Ook zij hebben besloten voorverkiezingen te houden om met één kandidaat naar voren te komen. Deze voorverkiezing wordt Primaire de la droite et du centre genoemd.
Op 20 november 2016 hielden de Les Républicains (LR), Chrétien-démocrate (PCD) en de Centre national des indépendants et paysans (CNIP) hun eerste Primaire. De belangrijkste kandidaten waren Nicolas Sarkozy, François Fillon en Alain Juppé.Tegen elke verwachting in haalde Nicolas Sarkozy te weinig stemmen om aan de tweede ronde te mogen deelnemen. De twee kandidaten die overbleven, waren François Fillon en Alain Juppé.
Bij de tweede stemming, op 27 november 2016, werd Fillon met ruime voorsprong verkozen tot kandidaat van rechts. François Fillon deed het verrassend goed, hij wil een duidelijke koers naar rechts á la Thatcher varen.

Te onthouden: François Fillon

3. Front national

Al op 8 februari 2016 kondigde de voorzitster van Front national, Marine Le Pen haar kandidaatstelling aan. Marine Le Pen vertegenwoordigt het extreem-rechtse gedachtegoed (anti-Europa, tegen immigratie, invoerbeperkingen,…). Marine Le Pen was ook al kandidate in 2012. Enkele dagen voor de Primaires van rechts maakte Marine Le Pen haar nieuwe logo bekend: een blauwe roos (de roos als symbool van vrouwelijkheid en socialisme en het blauw van de liberalen, drie vliegen in één klap).

Te onthouden: Marine Le Pen

4. La France insoumise

Luc Mélenchon is een bekend figuur in de Franse politiek en hij vertegenwoordigt het extreem-linkse gedachtegoed (o.a. groen socialisme, euroscepticus, communisme). In 2012 hadden enkele zeer linkse partijen zich verenigd onder de noemer Front de gauche en was Mélenchon de woordvoerder hiervan. Maar deze alliantie is vandaag door interne ruzies zo goed als dood. Op 10 februari 2016 heeft Luc Melenchon wel een nieuwe alliantie aangekondigd onder de naam La France insoumise en hij heeft kenbaar gemaakt dat hij zich kandidaat ‘hors parti’ wil stellen, buiten de Front de gauche om. Hoewel het Front de gauche erg ontgoocheld was over deze houding van Mélenchon, werd op 26 november 2016 na een stemming onder de leden bekendgemaakt dat het Front de gauche Luc Mélenchon zal steunen in zijn verkiezingsstrijd. In de polls krijgt Mélenchon een kans tussen de 13 en 15%.

Te onthouden: Luc Mélenchon

5. En Marche!

Emmanuel Macron is wellicht de politicus die de laatste dagen het meest van zich heeft laten horen. Lid van de Parti socialiste heeft hij in 2012 François Hollande vergezeld naar het Elysée en werd minister van Economie, Industrie en Digitalisering. Op 30 augustus 2016 nam hij ontslag om op 16 november 2016 aan te kondigen dat hij zich officieel kandidaat stelt voor de presidentsverkiezingen, opkomend voor een door hem nieuw opgerichte partij En marche! De initialen van zijn beweging zijn de initialen van zijn naam. Van Macron (38 jaar) wordt gezegd dat hij bijzonder intelligent is, sociaalvaardig en cultureel onderlegd. Hij noemt zich niet links noch rechts, wil vernieuwen, loskomen van de oude politieke cultuur, zonder in extremisme te verglijden. Hij heeft op korte tijd meer dan 100.000 personen achter zich weten te scharen. Hij is een opvallend figuur, ook omwille van zijn privéleven: in 2007 trouwde hij met Brigitte Trogneux, 24 jaar ouder dan hij en moeder van drie kinderen en zeven kleinkinderen. Hij ontmoette haar toen zij leraar Frans was op zijn lyceum. Hij heeft ook tien jaar lang pianolessen gevolgd op het conservatorium van Amiens, wat hem de bijnaam de Mozart van het Elysée heeft bezorgd. Een opkomende ster voor de een, niet meer dan een voorbijvliegende komeet voor anderen. De socialisten verwijten hem naam te hebben gemaakt op hun rug en daarvan nu voor eigen profijt de vruchten te willen plukken.

Te onthouden: Emmanuel Macron

6. MoDem

François Bayrou van MoDem is een vreemde eend in de bijt. Het is een politicus die al zeer lang meegaat. Hij staat voor eerlijkheid en in tegenstelling van wat men zou verwachten wordt hem dat niet in dank afgenomen. Hij wordt meestal afgedaan als een groot kind, waar niet al te veel rekening mee moet worden gehouden. Hij is pro-Europa, pro-Frans, centrum-links. In de polls haalt hij steevast een score van ca. 10%. Aanvankelijk was Bayrou wel te vinden voor het gedachtegoed van Juppé en kondigde hij aan zich hier achter te willen scharen, maar nu Fillon gewonnen heeft en niet Juppé zegt Bayrou zich nog te willen beraden over wie hij zal steunen.

Te onthouden: François Bayrou

7. Europe Ecologie Les Verts

Net zoals de socialisten en de republikeinen hebben ook de groenen hun voorverkiezing,  Primaire, georganiseerd, zij dat het geen groot succes werd (19 oktober en 7 november). Niet alle groene partijen deden mee en de opkomst was niet groot. De overwinnaar is Yannick Jadot van Europe Ecologie Les Verts.

Te onthouden: Yannick Jadot

8. Overige kandidaten

De overige kandidaten komen uit alle hoeken en partijen: nog meer ecologisten, royalisten, federalisten, demondialisten, bonapartisten,…De meeste kandidaten komen op omdat ze hun stem willen laten horen, maar hun kansen zijn zo goed als nihil. Er zitten wel twee opvallende namen bij:
– Super Châtaigne, de schuilnaam van een gemaskerde man, die opkomt voor het milieu. Het is niet geweten om wie het precies gaat, de persoon noemt zich een moderne Zorro of Robin Hood. De vermomming kan ook door verschillende personen gedragen worden, dat is verder niet controleerbaar;
– de tweeling Sébastien en Nicolas Taupin, die zich gezamenlijk kandidaat hebben gesteld voor de centrumpartij Le Réveil de la France. Zij willen een directere betrekking van de burger bij de beslissingen van de overheid en menen dat de moderne technologie dat mogelijkheid maakt. Ze zijn voor drastische hervormingen op staatsvlak en pleiten voor de zesde republiek.

Te onthouden: –

Conclusie: het echte gevecht speelt zich dus af tussen volgende negen kandidaten (van meest links naar meest rechts): Luc Mélenchon (La France insoumise), Yannick Jadot (EELV), Arnaud Montebourg (PS), François Hollande (PS) of Manuel Valls (PS), François Bayrou (MoDem), Emmanuel Macron (En marche!), François Fillon (les Républicains) en Marine Le Pen (FN). Na de socialistische primaires, dus na 29 januari 2017, zullen er zeven belangrijke kandidaten overblijven.

 

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers op de volgende wijze: