Bistrot Le Christine: een lekkere Franse keuken zonder meer

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In hartje Parijs, niet ver van de Place Saint-Michel, is er een onooglijk klein straatje, niet veel groter dan een balzaal. Het is 96 meter lang en 10 meter breed. Vergelijk dit met de balzaal van het kasteel van Versailles: die zaal is 73 meter lang en 10,5 meter breed. De straat werd aangelegd in 1607 en werd vernoemd naar de kleine prinses die net een jaar daarvoor het daglicht had gezien: prinses Christine, dochter van Hendrik IV en Maria de Medici. Misschien had men geen grote toekomst voorzien voor deze tweede dochter van het koninklijk gezin, gezien de kleine maat van de straat, maar de maten hebben het kind toch op de een of andere manier aangesproken, want ze bleek al op jonge leeftijd gek te zijn op feesten en dansen. Op haar dertiende werd ze uitgehuwelijkt aan de twintig jaar oudere hertog van Savooie en gedwongen om het vrolijke Parijs te verruilen voor het provinciale stadje Turijn. Het hertogdom van Savooie had nog maar net enkele aarzelende stappen gezet om haar naam op de landkaart van Europa te krijgen en veel rijkdom en luister was in dit gebied ten Noord-Westen van Italië nog niet te vinden. De hertog wilde wel eens gaan jagen, maar dansen, dat zag hij zich niet doen. Hertogin Christine bleek echter een ondernemende dame te zijn en het duurde niet lang of ze introduceerde de Franse hofcultuur en architectuur in Turijn. Alles werd Frans wat de klok sloeg. Ze slaagde hier wonderwel in en ook vandaag nog heeft Turijn die Franse uitstraling. In Turijn is Madama Cristina een bekend historisch personnage, dat je op veel plaatsen in de stad tegenkomt, als naam van een winkel, een straat, een hotel,… Voilà.

Ik zou hier eigenlijk moeten stoppen en over mijn restaurant Le Christine moeten beginnen. Jammer, want over deze Madama Cristina is nog veel meer te vertellen. Haar naam is verbonden aan een wirwar van intriges. Kort door de bocht, komt het hier op neer. Ze zou gevallen zijn voor de charmes van de erudiete balletmeester Filippe de Agliè en haar tweede kindje, een zoontje, zou van hem zijn en niet van haar echtgenoot, de hertog. Een jaar na de geboorte van dit kindje overlijdt de hertog na het eten van een vergiftigde maaltijd – alle aanwezigen werden ziek, maar de koning stierf als enige -. Toeval of had iemand dit zo gewild? Na dit onverwacht overlijden neemt Madama Cristina het regentschap waar voor haar nog minderjarige zoon en ze stelt Filippe di Agliè aan als haar vertrouwensraadsman. Als regentes wordt Cristina van alle kanten belaagd: nu eens proberen haar schoonbroers haar plaats in te nemen, dan weer wordt ze onder druk gezet door haar broer Lodewijk XIIIe om het hertogdom bij Frankrijk te voegen. Maar Madama Cristina weet haar post te behouden. Dan volgt een nieuwe tegenslag, zij het dat gezegd wordt dat ook deze tegenslag door haar beraamd kan zijn. De troonopvolger overlijdt. Het is nu aan het tweede zoontje, dat geboren werd uit het liefdesnest, haar oogappel, om de titel van hertog te ontvangen. “Brave meisjes komen in de hemel, stoute meisjes overal,” zal misschien het motto geweest zijn van deze Madama Cristina. Maar tegen de tijd dat ze de dood voelde naderen, begon er iets te knagen. Het stoute meisje werd braaf. Ze werd fanatiek religieus en volgde meer dan twaalf missen bij per dag. Ze liet haar eten zelfs naar de kerk brengen, zodat ze haar gebeden niet hoefde te onderbreken en omdat de gebeden niet altijd volstonden, liet ze zich kastijden door de zusters van het klooster. Een leven een film waard.

Dit alles speelde zich af in Turijn, nu terug naar Parijs, naar rue Christine. Op nummer één van deze straat ligt het restaurant Le Christine, een moderne versie van de Franse bistrot. Over dit restaurant kan ik kort zijn. Het is een ideaal restaurant voor een avond dat je gewoon een lichte en lekkere Franse keuken wil eten, zonder meer. Je zal geen kreten slaan van “oh, wat mooi, heb je dit gezien, heb je gezien wie daar zit? Hier moet ik een een foto van maken, nee een selfie, wat heerlijk, wat een aardige kelner, oh la la wat heb ik goed gegeten”. Nee, niets van dat al, je gaat gewoon naar buiten met een tevreden gevoel, heel rustig, heel sereen, en als je even later je bed instapt, val je zonder dat je er erg in hebt in een diepe droomloze slaap. Af en toe mag het, lekker en niets meer.

Gedetailleerde beschrijvingen van het restaurant vond ik op internet. Hier staat alles in het lang en het breed, met foto’s erbij. Ik zou het niet beter kunnen.

Le Christine: >>>
The Ever Changing Plate: >>>
Guide Michelin: >>>
Tripadvisor: >>>

ps Wil je je avond bij Le Christine toch een extraatje geven: neem dan de dichtbundel Calligrammes van Apollinaire mee. In deze bundel verscheen een gedicht met de titel Lundi Rue Christine. Op een maandagavond was de dichter samen met een vriend in een café in rue Christine, een café dat zijn vriend onlangs ontdekt had. De waardin van het café was goed geschapen en misschien was dat wel een van de redenen van het succes van het café. Het gedicht is niet meer dan een weerslag van de flarden aan gesprekken die de dichter die avond opving. Hij schreef wat hij rondom zich hoorde neer op de hoek van een papieren tafellaken, en zie zo, het gedicht was geboren. Stylistisch noemde Apollinaire zo’n gedicht Conversatiegedicht. De originele versie geef ik hier weer, evenals een vertaling ervan naar het Engels. Een Nederlandse vertaling kon ik op internet niet vinden, maar is wel verkrijgbaar als onderdeel van het boek Dichterbij, 2009, De Bezige Bij.

In 2018 wordt de honderdste verjaardag van het overlijden van de dichter Apollinaire gevierd en de Nederlandse website Kostro is zich hier al op aan het voorbereiden. Wil je meer weten over Apollinaire en zijn tijdgenoten, neem hier dan een kijkje.

Originele versie in het Frans (1918)

Lundi Rue Christine

La mère de la concierge et la concierge laisseront tout
Si tu es un homme tu m’accompagneras ce soir
Il suffirait qu’un type maintînt la porte chochère
Pendant que l’autre monterait

Trois becs de gaz allumés
La patronne est poitrinaire
Quand tu auras fini nous jouerons une partie de jacquet
Un chef d’orchestre qui a mail à la gorge
Quand tu viendras à Tunis je te ferai fumer du kief

Ca a l’air de rimer

Des piles de soucoupes des fleurs de calandrier
Pim pam pim
Je dois fiche près de 300 francs à ma probloque
Je préférais me couper le parfaitement que de les lui donner

Je partirai à 20 h. 27
Six glaces s’y dévisagent toujours
Je crois que nous allons nous embrouiller encore davantage
Cher monsieur
Vous êtes un mec à la mie de pain
Cette dame a le nez comme un ver solitaire
Louise a oublié sa fourrure
Moi je n’ai pas de fourrure et je n’ai pas froid
Le Danois fume sa cigarette en consultant l’horaire
Le chat noir traverse la brasserie

Ces crêpes étaient exquises
La fontaine coule
Robe noire comme ses ongles
C’est complètement impossible
Voice monsieur
La bague en malachite
Le sol est semé de sciure
Alors c’est vrai

La serveuse rousse a été enlevée par un libraire

Un journaliste que je connais d’ailleurs très vaguement

Écoute Jacques c’est très sérieux ce que je vais te dire

Compagnie de navigation mixte

Il me dit monsieur voulez-vous voir ce que je peux faire d’eaux-fortes et de
tableaux
Je n’ai qu’une petite bonne

Après déjeuner café du Luxembourg
Une fois là il me présente un gros bonhomme
Qui me dit
Écoutez c’est charmant
A Smyrne à Naples en Tunisie
Mais nom de Dieu où est-ce
La dernière fois que j’ai été en Chine

C’est il y a huit ou neuf ans
L’Honneur tinet souvent à l’heure que marque la pendule
La quinte major

 

Engelse vertaling

Monday Rue Christine

The concierge’s mother and the concierge will let everyone

If you’re a man you’ll come with me tonight
All we need is one guy to watch the main entrance
While the other goes upstairs

Three gas burners lit
The proprietress is consumptive
When you’ve finished we’ll play a game of backgammon
An orchestra leader who has a sore throat
When you come through Tunis we’ll smoke some hashish

That almost rhymes

Piles of saucers flowers a calendar
Bing bang bong
I owe damn almost 300 francs to my landlady
I’d rather cut off you know what than give them to her

I’m leaving at 8.27 p.m.
Six mirrors keep staring at one another
I think we’re going to get into an even worse mess
Dear sir
You are a crummy fellow
That dame has a nose like a tapeworm
Louise forgot her fur piece
Well I don’t have a fur piece and I’m not cold
The Dane is smoking his cigarette while he consults the schedule
The black cat crosses the restaurant

Those pancakes were divine
The water’s running
Dress black as her nails
It’s absolutely impossible
Here sir
The malachite ring
The ground is covered with sawdust
Then it’s true
The redheaded waitress eloped with a bookseller

A journalist whom I really hardly know

Look Jacques it’s extremely serous what I’m going to tell you
Shipping company combineHe says to me sir would you care to see what I can do in etchings and
pictures
All I have is a little maid

After lunch at the Café du Luxembourg
When we get there he introduces me to a big fellow
Who says to me
Look that’s charming
In Smyrna in Napels in Tunisia
Bus in God’s name where is it
The last time I was in China
That was eight or nine years ago
Honor often depends on the time of the day
The winning hand

Zoals gezegd vertaalde Hugo Claus, die Apollinaire zijn Franse lievelingsdichter noemde, het gedicht naar het Nederlands (opgenomen in gedichtenbundel Dichterbij, de Bezige Bij, 2009)

Een fragment:

Die pannenkoeken waren voortreffelijk
De fontein vloeit
Zwarte jurk als haar nagels
Dit is totaal onmogelijk
Alstublief meneer
De ring is in malachiet
De vloer ligt vol zaagsel

 

2 reacties op Bistrot Le Christine: een lekkere Franse keuken zonder meer

  1. wendel zegt:

    Leuk verhaal alweer. Maar wat betekent die laars naast het straatbordje op de foto?

  2. ingercamps zegt:

    Ik heb de foto van internet gehaald, van een blog die dit beestje als logo gebruikt. Zonder zou beter zijn, maar ik kreeg het er niet af.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: