David Lynch: Een kortverhaal aan de hand van foto’s

xdavid-lynch-small-stories-L-ldPcdq.jpeg.pagespeed.ic.hpK1kmQiAk[1]

David Lynch: Small Stories

Lang geleden moest ik een examen afleggen in Recht. Eén vraag ging over verbintenissenrecht. Welke elementen speelden een rol. Ik somde op dat er sprake moest zijn van een onrechtmatige daad enerzijds en schade anderzijds. “Juist, maar … er ontbreekt nog iets,” zei de professor en ze keek me afwachtend aan. Ik wist toen niet te antwoorden, maar heb het sindsdien altijd onthouden: “oorzakelijk verband”.  Bij de inleiding op de fototentoonstelling van David Lynch in het Centre Européen de la Photographie wordt eenzelfde oorzakelijk verband gelegd: de foto’s zijn slechts beelden, maar ze kunnen uitgroeien tot een boeiend verhaal. Alles hangt af van de toeschouwer, hij is degene die het verband moet leggen.

In het Centre Européen de la Photographie loopt momenteel een tentoonstelling met 40 zwart/wit foto’s van David Lynch onder de titel: Small Stories.

“Een foto,” zegt Lynch, “is een statisch beeld en toch kan het een verhaal oproepen. Meestal zal dat een klein verhaaltje zijn. Klein, maar wie weet interessant. En misschien roept het beeld een aantal gedachten en gevoelens op en in dat geval kan het kleine verhaal zelfs uitgroeien tot een groot verhaal. Maar dit alles hangt – bien sûr – af van de toeschouwer!“

David Lynch, Amerikaans regisseur van onder meer de films Eraserhead, The Elephant Man, Mulholland Drive en Twin Peaks, heeft de gave om de duistere kant van de menselijke ziel bloot te leggen. Werkelijkheid, dromen en nachtmerries lopen in elkaar over. Het onderbewustzijn komt bovenborrelen, angsten en driften ontsnappen en brengen personnages in absoluut onverwachte, verrassende zo niet schokkende situaties. De foto’s kaderen in eenzelfde surrealistische sfeer. Alleen is de meeslepende sfeer die we van de films kennen, hier afwezig. Althans, ík voelde weinig tot niets. De fotograaf kan dan wel insinueren dat het aan de toeschouwer ligt als de beelden niets oproepen, het heeft me niet geraakt.

Droomanalyse vormde de basis van het werk van Freud. De surrealisten uit de vorige eeuw, zoals André Breton, Picasso, Magritte, Max Ernst en De Chirico gebruikten droomanalyses als basis voor hun kunstwerken. David Lynch is de moderne voortzetter van deze stroming. Sinds enkele jaren maakt hij niet alleen films, maar ook litho’s, reclamefilms, schilderijen en foto’s. Het medium verandert, maar het onderwerp blijft: surrealisme, hyperrealisme, magisch realisme,… hoe men het ook noemen wil. Misschien moet je de tentoonstelling tweemaal bezoeken, om er iets uit te halen, net zoals sommige liedjes je meer bekoren als je de melodie enkele keren gehoord hebt.

Hieronder een trailer waarmee David Lynch zijn tentoonstelling aankondigt in de media:

David Lynch – Small Stories
Tot 16 maart 2014
Maison Européenne de la Photographie 5/7 rue de Fourcy 75004 Paris
http://www.mep-fr.org/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: