Nog 9 weken voor de verkiezingen

Nieuwe krant: 9 semaines avant l'élection

Nieuwe krant: 9 semaines avant l'élection

Deze ochtend in de krantenwinkel. In het rek waar ik normaal mijn krant neem, zie ik een krant liggen met de titel “9 Semaines avant l’élection”.
“Is dit een  nieuwe krant?” vraag ik aan de Aziatische uitbaatster.
“Ja, net binnen,” antwoordt ze.
“Gaat het over de verkiezingen? Hoort het bij een andere krant?”
“Sais pas. Weet het niet. Het is de eerste keer dat die gebracht wordt,” zegt de vrouw weinig geïnteresseerd. Ze verkoopt kranten, maar daarvoor hoeft ze ze toch nog niet te lezen.
“Verschijnt het wekelijks?” hou ik vol.
“Ja, wekelijks, 1euro 50.”
Ik betaal en ga naar buiten met de krant onder mijn arm, mij afvragend wat er in zal staan en of het – wat ik hoop – wekelijks een samenvatting geeft van het nieuws over de verkiezingen zodat ik niet meer dagelijks die eindeloos lange en saaie artikels moet lezen.
Ik stap op de bus, zoek een plaatsje uit en vouw de krant open. Door de drukte op de bus, hindert al snel het enorm grote formaat, de krant is veel groter dan de standaardformaten. Ook de letters zijn groot en staan breed uit elkaar. Alsof men moeite heeft gehad om de krant te vullen. Of is het opzet? Ik begin te lezen. Eerst opnieuw de titel: “9 Semaines avant l’élection” en dan de ondertitel: “Le journal qui ne parle pas des candidats”. De krant die niet over de verkiezingen praat. Ik ben verbijsterd. Is dit een 1 april grap? Nee, dat kan niet, we zouden 1 maart kunnen zijn, maar zelfs dat is het nog  niet. Vandaag is het 29 februari. Ook wel een rare dag, maar geen 1 april. Ik begin te lezen. Eerst het editoriaal. Een lang verhaal waarvan het Frans me soms mijn pet te boven gaat. Erg filosofisch allemaal. Het lijkt een verhaal van een ontgoochelde linkse journalist, die lak heeft aan de hele kermis rond de verkiezingen en in afwachting van de stemdag even aan de zijlijn gaat staan met een aantal vrienden om de tijd op een aangename wijze door te brengen.  De krant wordt omschreven als: “Een ongeloofwaardige krant, opstandig en dromerig, onverdraagzaam serieus, absoluut niet ernstig en onweerstaanbaar intelligent.” Het hoofdartikel gaat over het waarom van het betalen van belastingen. Het is gebaseerd op een recent boek van de Duitse filosoof Peter Sloterdijk. Hij stelt dat het betalen van belasting net zoiets zou moeten zijn als het doen van een gift en dat het op vrijwillige basis zou moeten gebeuren. In dat geval zouden de mensen een positief gevoel overhouden aan de betaling en geen kater, zoals vandaag. Een aardig idee dat filosofen misschien aanspreekt, maar er is weinig kans dat politici in dit aas zullen bijten.
Ik probeer erachter te komen van welke strekking de krant precies is, maar ik geloof dat het gewoon is wat ze zeggen: een krant die wil aanzetten tot denken en dromen in deze periode van volle verkiezingsheisa. Intellectueel en grappig, en vooral a-politiek. 12 grote pagina’s met in de dubbele middenpagina een grote pentekening. Verder is de hele krant doorspekt met grappige cartoons. Als je het zou willen vergelijken met een bestaande krant, zou je kunnen zeggen een a-politieke Canard Enchainé of Charlie Hebdo. De krant zal vanaf nu elke woensdag verschijnen tot aan de week van de verkiezingen (2,5 Euro vanaf nr. 2).

Noot: in de pers wordt zo goed als niet gesproken over deze nieuwe krant.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: