Over The Kings Speech II, belgenmoppen en de Avenue Rapp in Parijs

Twee kleine meisjes wandelen in een kerk. De grootste van de twee treedt op als gids.
“Dìe,” zegt ze, “is de heilige Catherina…; dìe, dat is de heilige Theresa…; dìe, dat is de heilige Cecilia…; en dìe, dat is de Maagd…
De jongste van de twee, die geboeid geluisterd heeft naar de uitleg, vraagt:
“Waaraan zie je dat zij de Maagd is?”
“Omdat ze een kind heeft.”

Onlangs vond ik bij een tweedehands-boekhandel in Parijs een boekje met moppen over Vlamingen en Walen. Het dateerde uit 1926. Een beetje impulsief kocht ik het – het kostte 5 Euro – en dacht dat het moppen bevatte, die de ene bevolkingsgroep over de andere vertelde. Ik vroeg me af of de mentaliteit van de mensen na zoveel jaren veranderd was.

Maar het boekje was niet helemaal wat ik dacht. Het bevat gewoon een aantal moppen, die de samensteller van het boek, een Parijzenaar, opgetekend had tijdens een reis die hij door België had gemaakt, Brusselse moppen, Waalse moppen en Vlaamse moppen.

De vorige eigenaar van het boekje had de moppen met een potlood genummerd en hij heeft er sterretjes bijgeschreven, gaande van 1 ster tot 3. In het totaal zijn er 456 moppen. Die met drie sterren zijn beperkt. Amper 20. Dat leert iets over de kritische ingesteldheid van de vorige eigenaar van het moppenboek of van de kwaliteit van de moppen.

Het boekje is uitgegeven door “Les Editions de France”, 20 avenue Rapp, VIIe Paris. Dat is op nog geen 100 m van waar ik woon. Misschien laat de kwaliteit te wensen over, ik vind het een leuk idee dat 85 jaar geleden iemand op enkele meters van mijn appartement moppen over Belgen samen aan het stellen was. Net zoals je vroeger toeterde naar een auto waarin je aan de nummerplaat een landgenoot herkende.

Moppen over Belgen in een Franse boekhandel… het is geen groot nieuws, maar vandaag is het Nationale Feestdag in België en dus mogen de Belgen wel even in de kijker worden gezet. Hoewel feestdag,…  wat een feest had moeten zijn, is een zwarte dag geworden. Terwijl de Vlaamse Nationalisten reikhalzend uitkijken naar de eerste gele zonnestralen van de opkomende zon, kijkt de koning met weemoed naar de laatste warme rode gloed van de ondergaande zon. En hij hijst de rode vlag, de vlag die waarschuwt.

De Koning is duidelijk, hij viert geen feest. Hij is ontgoocheld over de politieke onwil van de Belgische politici en roept de bevolking op druk uit te oefenen op de politici om hun politieke verantwoordelijkheid op te nemen. Vroeger, in de tijd van absolute monarchieën, kwam het volk in opstand tegen zijn koning, nu is het de koning die misnoegd is over zijn onderdanen. Het kan verkeren.  Het lijkt wel dat de Koning aan het wachten is op een nieuwe Jeanne d’Arc, om het volk op te roepen om de koning te steunen. Misschien komt ze wel, wie weet.

Nog even iets over het adres, 20, avenue Rapp. De uitgeverij “Les Editions de France” bestaat niet meer, maar vandaag bevindt zich in dit gebouw het bedrijf Artmedia, het grootste impresariobureau van Frankrijk die meer dan 600 acteurs, actrices, scenarioschrijver en regisseurs tot hun portfolio mogen rekenen. Ze hebben onder hun vleugels grote namen als Anouk Aimé, Fanny Ardant, Nathalie Baye, Sandrine Bonnaire, Chiara Caselli, Catherine Deneuve, Charlotte Gainsbourg, Valérie Kaprisky, Sophie Marceau, Jean-Paul Belmondo, Patrick Bruel, en nog veel anderen. Al die bekendheden, zomaar om de hoek bij mij. Wie had dat gedacht! Ik heb ze nog niet gezien. Is er iemand onder hen die de Koning kan steunen met een bijdrage voor een “The Kings Speech II”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: