Mama Shelter: hotel, restaurant, pizzeria en bar onder één vleugel in Parijs

Restaurant Mama Shelter

Regelmatig ben ik de naam “Mama Shelter” tegengekomen in overzichten van leuke hotels/bars in Parijs, maar ik was er tot nog toe niet geweest. Gisteren belde een Parijse vriendin, die voorstelde om er een glas te gaan drinken. “Half vier”, zei ze en even voor half vier kreeg ik een sms’je van haar: “Ik zit buiten op het terras”. Ik weet niet waarom, maar ik had mij een voorstelling gemaakt van Mama Shelter, als een versleten pand met donkere zaaltjes en achterkamertjes en een piepklein terras met roestige, oude stoeltjes. Maar dat was volledig verkeerd. Het was wel de reden dat ik  het hotel voorbij gelopen ben zonder het te zien. Het is namelijk een modern gebouw, met een entrée zoals de meeste kleinere ketenhotels.  Modern, strak van buiten, een blok dat in de diepte gebouwd is, dus haaks op de straat. Toen ik binnenging, werd er nauwelijks op mij gelet. Ik kon gewoon doorlopen, door de pizzeria, door het restaurant, het terras op.

Het terras was leeg, op mijn vriendin na. Ze zat parmantig achter een cocktail. “Alcoholvrij,” gaf ze als commentaar op mijn blik op haar drankje. “Op basis van citroen, rozenwater,… “. Ze somde me alle ingrediënten op, maar die details ben ik vergeten. Een jong meisje kwam vragen wat ik wilde drinken en ik bestelde hetzelfde. De cocktail, zag ik op de menukaart, had een lieflijke naam, maar ook die ben ik vergeten. Wel herinner ik me dat het drankje 8 Euro kostte. Aan de dure kant vond ik, maar daar was mijn vriendin het niet mee eens. Dat zijn de prijzen in Parijs.

Het terras, lang en smal, is aangelegd aan de zijkant van het hotel en geeft uit op een lagergelegen oude spoorlijn, die vandaag geen dienst meer doet en voor een groot deel overwoekerd is met gras en bloemen. De terrasvloer is van teak en met een beetje fantasie waan je je op de voorplecht van een plezierboot. Maar dan wel op een boot die aan de kaai ligt, met uitzicht op de huizen aan wal.

Terwijl we wat aan het kletsen waren, moesten we onze voeten even omhoog houden omdat een schoonmaker met zijn zwabber langskwam en in zijn vlijt ook de vloer rond ons tafeltje wilde dweilen. Misschien dat half vier niet het juiste moment was om Mama Shelter te bezoeken. Toen we een uurtje later wilden afrekenen, moesten we naar binnengaan om het meisje te vinden dat ons geholpen had. In het restaurant werd druk gewerkt, iemand was de bar aan het aanvullen, iemand anders duwde een schoonmaakkar vooruit. Twee vrouwen waren met elkaar aan het overleggen en hielden een lijst in hun handen. De reserveringslijst voor die avond?

Het voordeel van de bedrijvigheid onder het personeel was dat wij op ons gemak overal konden rondlopen en kijken. Niemand vroeg ons iets. De inrichting van de bar en het restaurant is licht psychedelisch, maar dan op een “gecontroleerde” manier. Eclectisch is misschien een beter woord. Een mix van elementen uit verschillende periodes en landen. Bij de bar hangen potten en pannen aan het plafond, zoals in een ouderwetse landelijke Franse keuken, tegen één wand van het restaurant is een grote bonte collage van je-ne-sais-quoi allemaal, aan een lange baar hangen opgeblazen zwembandjes, stoelen met kussentjes met de opdruk van bekende vrouwengezichten, blaasinstrumenten die de jazzsfeer van de jaren ’30 oproepen achter een glazen wand,…  Allemaal uit het brein gekomen van designer Philippe Starck, de lievelingsarchitect van de Parijzenaars.

Op onze vraag of we ook de kamers mochten zien, werd meteen positief geantwoord. Foto’s mocht ik er niet nemen, maar de foto’s op internet zijn betrouwbaar. De kamers zijn niet groot, maar wel comfortabel en schoon. Mooie verlichting, aangename bedden, flatscreen TV met gratis Dvd’s, gratis wifi, een kleine kitchenette met waterkoker en microgolfoven. De badkamer is klein, maar ook hier de opmerking, schoon en praktisch. Sommige kamers beschikken over een terras.

Mama Shelter opende haar deuren in 2008. Het is een idee van de Trigano-familie, medeoprichters van de Club Med, designer Philippe Starck en filosoof Cyril Aoizerate. Deze laatste naam is je misschien onbekend. Geboren in 1978 in Toulouse, is Cyril Aouizerate een filosoof, die zijn leven niet in saaie universiteitslokalen wilde slijten. Hij had ideeën over hoe de ideale maatschappij er zou moeten uitzien en besloot concreet te werken aan de realisering van zijn Utopia. Zijn bedrijf heet Urbantech. Hij is projectontwikkelaar, maar met dien verstande dat zijn projecten in eerste instantie de stad en haar mensen moeten dienen en pas daarna de investeerders. Liever dan van scratch nieuwe wijken te ontwikkelen, is hij ervoor om vervallen stadsdelen nieuw leven in te blazen. Dat is ook de reden waarom Mama Shelter in het 20e arrondissement ligt, aan de oostkant van Parijs, in een multiculturele buurt die aan een facelift toe was.

Het hotel telt 172 kamers verdeeld over zeven verdiepingen, tussen de 17 en 35 m2 met prijzen die variëren van 79 tot 299 €. Hoe vroeger de boeking, hoe beter de prijs.

Aangezien ik op een dood uur in Mama Shelter was, kan ik niet veel zeggen over de sfeer. Maar wat ik lees, is dat het er ’s avonds bijzonder levendig is. Er tegenover ligt ook een van de “hottest” rock clubs van Parijs, La Flèche d’Or, gelegen in een oud treinstation, aan dezelfde spoorweg als Mama Shelter.

Je zou kunnen zeggen dat het hier gaat om een kleine oase in de grote stad Parijs, een eiland waar je voor alles terecht kan, van je ontbijt tot vertier tot in de vroege uurtjes en overnachting – net zoals op Club Med. Ook worden er excursies naar tentoonstellingen georganiseerd. Alles in een veilige omgeving. En betaalbaar. Voor jonge mensen een goed alternatief voor de soms wat saaie, klassieke hotels. Er heerst een groepsmentaliteit (in het restaurant zit je aan lange tafels!). Ook voor mensen die alleen reizen is het een goed adres, want ze zullen er zeker aanspreekpunten vinden. Minder geschikt voor wie op zoek is naar een romantische plek.  

Enige nadeel: de ligging aan de rand van Parijs. Er is wel openbaar vervoer in de buurt, zelfs nachtbussen, maar als je het laat maakt ’s avonds, zul je de neiging hebben om een taxi te nemen. Rekenen op 20€ per rit.

Mama Shelter, 109 rue de Bagnolet, 75020, Paris, France.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: